koebel
zelfstandig naamwoord ˈkubɛlBetekenis
- bel die koeien (vooral in de Alpen) om de nek dragen
- een platte bel van brons of smeedijzer waarop met de drumstick wordt geslagen
Hoe spreek je koebel uit?
/ˈkubɛl/
Koebel bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| u | boek |
| b | bak |
| ɛ | bed |
| l | land |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| koebellen | meervoud |
| koebelletje | verkleinwoord, enkelvoud |
| koebelletjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van koe en bel
Woordfamilie van koebel
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| koebellen | meervoud | koebel |
| koebelletje | verkleinwoord | koebel |
| koebelletjes | verkleinwoord meervoud | koebel |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van koebel zijn vastgelegd.