knokkel
zelfstandig naamwoordBetekenis
- het gewricht dat de vingers met de hand verbindt, vooral zichtbaar als men de vingers buigt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| knokkels | meervoud |
| knokkeltje | verkleinwoord, enkelvoud |
| knokkeltjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘vingergewricht’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1477
Woordfamilie van knokkel
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| knokkels | meervoud | knokkel |
| knokkeltje | verkleinwoord | knokkel |
| knokkeltjes | verkleinwoord meervoud | knokkel |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van knokkel zijn vastgelegd.