klarinet
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een houten blaasinstrument waarop de melodie wordt gespeeld in een harmonie
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| klarinetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| klarinetjes | verkleinwoord, meervoud |
| klarinetten | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Italiaans, in de betekenis van ‘blaasinstrument’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1790
Woordfamilie van klarinet
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| klarinetje | verkleinwoord | klarinet |
| klarinetjes | verkleinwoord meervoud | klarinet |
| klarinetten | meervoud | klarinet |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van klarinet zijn vastgelegd.