kindervriend
zelfstandig naamwoord ˈkɪndərˌvrintBetekenis
- iemand die graag en gemakkelijk met kinderen omgaat
Hoe spreek je kindervriend uit?
/ˈkɪndərˌvrint/
Kindervriend bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| ɪ | pit |
| n | nek |
| d | dak |
| ə | de |
| r | rood |
| v | vis |
| i | riet |
| t | tak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| kindervrienden | meervoud |
| kindervriendje | verkleinwoord, enkelvoud |
| kindervriendjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van kind en vriend met het invoegsel -er-
Woordfamilie van kindervriend
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| kindervrienden | meervoud | kindervriend |
| kindervriendje | verkleinwoord | kindervriend |
| kindervriendjes | verkleinwoord meervoud | kindervriend |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van kindervriend zijn vastgelegd.