kinderspeeltuin
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een plek waar kinderen kunnen spelen en die is voorzien van speeltoestellen of speeltuigen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| kinderspeeltuinen | meervoud |
| kinderspeeltuintje | verkleinwoord, enkelvoud |
| kinderspeeltuintjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van kind en speeltuin met het invoegsel -er-
Woordfamilie van kinderspeeltuin
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| kinderspeeltuinen | meervoud | kinderspeeltuin |
| kinderspeeltuintje | verkleinwoord | kinderspeeltuin |
| kinderspeeltuintjes | verkleinwoord meervoud | kinderspeeltuin |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van kinderspeeltuin zijn vastgelegd.