kinderarts
zelfstandig naamwoord ˈkɪndərˌɑrtsBetekenis
- een arts die gespecialiseerd is in de behandeling van kinderen
Hoe spreek je kinderarts uit?
/ˈkɪndərˌɑrts/
Kinderarts bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| ɪ | pit |
| n | nek |
| d | dak |
| ə | de |
| r | rood |
| ɑ | bad |
| t | tak |
| s | sok |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| kinderartsen | meervoud |
| kinderartsje | verkleinwoord, enkelvoud |
| kinderartsjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van kind en arts met het invoegsel -er-
Woordfamilie van kinderarts
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| kinderartsen | meervoud | kinderarts |
| kinderartsje | verkleinwoord | kinderarts |
| kinderartsjes | verkleinwoord meervoud | kinderarts |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van kinderarts zijn vastgelegd.