keurteken
zelfstandig naamwoordBetekenis
- merk dat een officiële keuringsinstantie, zoals een gilde of de munt, op voorwerpen van goud of zilver aanbrengt als garantie dat de legering waarvan het gemaakt is voldoet aan het vereiste gehalte
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| keurtekenen | meervoud |
| keurtekens | meervoud |
| keurtekentje | verkleinwoord, enkelvoud |
| keurtekentjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van keur ww en teken
Woordfamilie van keurteken
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| keurtekenen | meervoud | keurteken |
| keurtekens | meervoud | keurteken |
| keurtekentje | verkleinwoord | keurteken |
| keurtekentjes | verkleinwoord meervoud | keurteken |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van keurteken zijn vastgelegd.