keurling
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iemand die een keuring moet ondergaan
- dienstplichtige die een militaire keuring moet ondergaan
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| keurlingen | meervoud |
| keurlingetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| keurlingetjes | verkleinwoord, meervoud |
| keurlinkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| keurlinkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van keuren met het achtervoegsel -ling
Woordfamilie van keurling
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| keurlingen | meervoud | keurling |
| keurlingetje | verkleinwoord | keurling |
| keurlingetjes | verkleinwoord meervoud | keurling |
| keurlinkje | verkleinwoord | keurling |
| keurlinkjes | verkleinwoord meervoud | keurling |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van keurling zijn vastgelegd.