ketsen
werkwoordBetekenis
- een vorm van tijdverdrijf of sport waarbij men een plat klein steentje met grote vaart op het water gooit en probeert het steentje zo vaak mogelijk te laten 'stuiteren' op het water
- kaatsen
- het niet afgaan van een pistool of geweer bij een schietpoging
- het bedrijven van de liefde
Vervoeging van ketsen
ketsenhele werkwoord
Herkomst
In de betekenis van ‘afwijzen, afspringen’ voor het eerst aangetroffen in 1717
Woordfamilie van ketsen
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| geketst | woordvorm | ketsen |
| kets | woordvorm | ketsen |
| ketse | woordvorm | ketsen |
| ketsend | woordvorm | ketsen |
| ketsende | woordvorm | ketsen |
| ketst | woordvorm | ketsen |
| ketste | woordvorm | ketsen |
| ketsten | woordvorm | ketsen |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van ketsen zijn vastgelegd.