kernsplijting
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een proces waarbij een zware onstabiele atoomkern zich deelt of splijt in twee of meer lichtere kernen, waarbij aanzienlijke hoeveelheden energie vrijkomen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| kernsplijtingen | meervoud |
| kernsplijtinkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| kernsplijtinkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van kern en splijting
Woordfamilie van kernsplijting
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| kernsplijtingen | meervoud | kernsplijting |
| kernsplijtinkje | verkleinwoord | kernsplijting |
| kernsplijtinkjes | verkleinwoord meervoud | kernsplijting |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van kernsplijting zijn vastgelegd.