kerkleraar
zelfstandig naamwoordBetekenis
- eretitel die in de Rooms-Katholieke Kerk wordt toegekend aan schrijvers die uitmunten door hun schrijftalent
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| kerkleraars | meervoud |
| kerkleraren | meervoud |
Herkomst
samenstelling van kerk en leraar
Woordfamilie van kerkleraar
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| kerkleraars | meervoud | kerkleraar |
| kerkleraren | meervoud | kerkleraar |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van kerkleraar zijn vastgelegd.