kennisgeving
zelfstandig naamwoordBetekenis
- dat waarmee je iets bekendmaakt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| kennisgevingen | meervoud |
| kennisgevinkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| kennisgevinkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van kennisgeven met het achtervoegsel -ing
Woordfamilie van kennisgeving
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| kennisgevingen | meervoud | kennisgeving |
| kennisgevinkje | verkleinwoord | kennisgeving |
| kennisgevinkjes | verkleinwoord meervoud | kennisgeving |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van kennisgeving zijn vastgelegd.