keisteen
zelfstandig naamwoord ˈkɛistenBetekenis
- stuk natuursteen, meer in het bijzonder: een stuk vuursteen
- soortnaam voor gesteente (geen verkleinwoord of meervoud)
Hoe spreek je keisteen uit?
/ˈkɛisten/
Keisteen bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| ɛi | trein |
| s | sok |
| t | tak |
| e | veel |
| n | nek |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — masculine
- soortnaam voor gesteente
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| keisteentje | verkleinwoord, enkelvoud |
| keisteentjes | verkleinwoord, meervoud |
| keistenen | meervoud |
Herkomst
samenstelling van kei zn en steen zn
Woordfamilie van keisteen
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| keisteentje | verkleinwoord | keisteen |
| keisteentjes | verkleinwoord meervoud | keisteen |
| keistenen | meervoud | keisteen |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van keisteen zijn vastgelegd.