keerpunt
zelfstandig naamwoord ˈkerpʏntBetekenis
- plaats waar men om moet of kan keren
- moment waarop de kansen keren en er een verandering plaatsvindt
Hoe spreek je keerpunt uit?
/ˈkerpʏnt/
Keerpunt bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| e | veel |
| r | rood |
| p | pak |
| ʏ | put |
| n | nek |
| t | tak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — neuter
- moment waarop een ontwikkeling blijvend en ingrijpend van richting verandert
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| keerpunten | meervoud |
| keerpuntje | verkleinwoord, enkelvoud |
| keerpuntjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van keer ww en punt zn
Woordfamilie van keerpunt
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| keerpunten | meervoud | keerpunt |
| keerpuntje | verkleinwoord | keerpunt |
| keerpuntjes | verkleinwoord meervoud | keerpunt |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van keerpunt zijn vastgelegd.