keelgeluid
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een geluid dat (die) uit de keel komt, een ongearticuleerd geluid
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| keelgeluiden | meervoud |
| keelgeluidje | verkleinwoord, enkelvoud |
| keelgeluidjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van keel zn en geluid zn
Woordfamilie van keelgeluid
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| keelgeluiden | meervoud | keelgeluid |
| keelgeluidje | verkleinwoord | keelgeluid |
| keelgeluidjes | verkleinwoord meervoud | keelgeluid |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van keelgeluid zijn vastgelegd.