kansspel
zelfstandig naamwoord ˈkɑnspɛlBetekenis
- spel waarbij het toeval doorslaggevend is
Hoe spreek je kansspel uit?
/ˈkɑnspɛl/
Kansspel bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| ɑ | bad |
| n | nek |
| s | sok |
| p | pak |
| ɛ | bed |
| l | land |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| kansspelen | meervoud |
| kansspellen | meervoud |
| kansspelletje | verkleinwoord, enkelvoud |
| kansspelletjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van kans en spel
Woordfamilie van kansspel
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| kansspelen | meervoud | kansspel |
| kansspellen | meervoud | kansspel |
| kansspelletje | verkleinwoord | kansspel |
| kansspelletjes | verkleinwoord meervoud | kansspel |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van kansspel zijn vastgelegd.