kampterrein
zelfstandig naamwoordBetekenis
- stuk grond waarop men kampeert
- stuk waarop een kamp gebouw is
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| kampterreinen | meervoud |
| kampterreintje | verkleinwoord, enkelvoud |
| kampterreintjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van kamp zn en terrein zn
Woordfamilie van kampterrein
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| kampterreinen | meervoud | kampterrein |
| kampterreintje | verkleinwoord | kampterrein |
| kampterreintjes | verkleinwoord meervoud | kampterrein |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van kampterrein zijn vastgelegd.