kafir
zelfstandig naamwoord ˈkɑfɪrBetekenis
- kan worden gebruikt als een soort rijst of gemalen tot meel
- voor moslims een ongelovige, een atheïst
Hoe spreek je kafir uit?
/ˈkɑfɪr/
Kafir bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| ɑ | bad |
| f | fiets |
| ɪ | pit |
| r | rood |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — masculine
- graansoort, Sorghum bicolor, die kan worden gebruikt als een soort rijst of gemalen tot meel
- iemand die niet gelooft in het bestaan in de God uit Tenach, Bijbel en Koran
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| kafirs | meervoud |
| kufar | meervoud |
Woordfamilie van kafir
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| kafirs | meervoud | kafir |
| kufar | meervoud | kafir |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van kafir zijn vastgelegd.