jutter
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iemand die aangespoelde voorwerpen meeneemt zonder daarvoor toestemming te hebben van de overheid
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| jutters | meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van jutten met het achtervoegsel -er
Woordfamilie van jutter
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| jutters | meervoud | jutter |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van jutter zijn vastgelegd.