justificatie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- reden waarom iets juist is, of juist zou kunnen zijn
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| justificaties | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘rechtvaardiging’ voor het eerst aangetroffen in 1467
Woordfamilie van justificatie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| justificaties | meervoud | justificatie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van justificatie zijn vastgelegd.