jonkvrouw
zelfstandig naamwoord ˈjɔŋkfrɑuBetekenis
- Dit predicaat wordt gevoerd door de meeste vrouwelijke leden van adellijke families. Het duidt aan dat men wel tot de adel behoort, maar geen titel heeft.
Hoe spreek je jonkvrouw uit?
/ˈjɔŋkfrɑu/
Jonkvrouw bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| j | ja |
| ɔ | bot |
| ŋ | ding |
| k | kat |
| f | fiets |
| r | rood |
| ɑu | koud |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| jonkvrouwen | meervoud |
| jonkvrouwtje | verkleinwoord, enkelvoud |
| jonkvrouwtjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘adellijk predikaat, aanvankelijk: jonge edelvrouw’ voor het eerst aangetroffen in 1240
Woordfamilie van jonkvrouw
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| jonkvrouwtje | verkleinwoord | jonkvrouw |
| jonkvrouwtjes | verkleinwoord meervoud | jonkvrouw |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van jonkvrouw zijn vastgelegd.