56-jarige
bijvoeglijk naamwoord, zelfstandig naamwoord ˈzɛsənˌfɛiftəxˌjarəɣəBetekenis
- persoon die 56 jaar oud is of iets dat 56 jaar bestaat
Hoe spreek je 56-jarige uit?
/ˈzɛsənˌfɛiftəxˌjarəxə/
56-jarige bestaat uit zeven lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| z | zon |
| ɛ | bed |
| s | sok |
| ə | de |
| n | nek |
| f | fiets |
| ɛi | trein |
| t | tak |
| x | acht |
| j | ja |
| a | maan |
| r | rood |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Woordvorm
- verbogen vorm van de stellende trap van 56-jarig
Verbuiging en vervoeging (bijvoeglijk naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| zesenvijftigjarige |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| zesenvijftigjarige |
Herkomst
bn: 56-jarig bn met de uitgang -e
Woordfamilie van 56-jarige
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| 56-jarigen | meervoud | 56-jarige |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van 56-jarige zijn vastgelegd.