isolator
zelfstandig naamwoordBetekenis
- stof die of lichaam dat isoleert tegen geleiding van elektriciteit (vaak van glas of porselein)
- is een materiaal of medium dat geluid of warmte tegenhoudt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| isolatoren | meervoud |
| isolators | meervoud |
| isolatortje | verkleinwoord, enkelvoud |
| isolatortjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van isoleren met het achtervoegsel -ator
Woordfamilie van isolator
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| isolatoren | meervoud | isolator |
| isolators | meervoud | isolator |
| isolatortje | verkleinwoord | isolator |
| isolatortjes | verkleinwoord meervoud | isolator |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van isolator zijn vastgelegd.