inwijkeling
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iemand die van buiten ergens komt wonen
- een dier- of plantensoort die zich heeft gevestigd in een gebied dat niet tot het oorspronkelijke verspreidingsgebied behoort
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| inwijkelingen | meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van inwijken met het invoegsel -e- met het achtervoegsel -ling
Woordfamilie van inwijkeling
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| inwijkelingen | meervoud | inwijkeling |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van inwijkeling zijn vastgelegd.