internuntius
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een diplomatiek vertegenwoordiger van lagere rang, gelijk aan een buitengewoon gezant en gevolmachtigd minister, die gewoonlijk geen bisschop was, maar een apostolisch protonotaris
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| internuntii | meervoud |
| internuntiussen | meervoud |
Herkomst
afgeleid van nuntius met het voorvoegsel inter-
Woordfamilie van internuntius
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| internuntii | meervoud | internuntius |
| internuntiussen | meervoud | internuntius |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van internuntius zijn vastgelegd.