interferentie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- verstoring
- het ten onrechte toepassen van bepaalde regels op een taal die bij een andere taal behoren
- de gezamenlijke werking van meerdere golven op dezelfde tijd en plaats
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| interferenties | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘inmenging’ voor het eerst aangetroffen in 1847
Woordfamilie van interferentie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| interferenties | meervoud | interferentie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van interferentie zijn vastgelegd.