instinct
zelfstandig naamwoordBetekenis
- gedrag dat geheel genetisch bepaald is
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| instincten | meervoud |
| instinctje | verkleinwoord, enkelvoud |
| instinctjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘natuurdrift’ voor het eerst aangetroffen in 1650
Woordfamilie van instinct
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| instincten | meervoud | instinct |
| instinctje | verkleinwoord | instinct |
| instinctjes | verkleinwoord meervoud | instinct |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van instinct zijn vastgelegd.