inspiciënt
zelfstandig naamwoordBetekenis
- persoon die bij een voorstelling verantwoordelijk is voor decor, rekwisieten, de toepassing van licht- en geluidseffecten etc.
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| inspiciënten | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Duits, in de betekenis van ‘die toezicht houdt op rekwisieten e.d.’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1858
Woordfamilie van inspiciënt
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| inspiciënten | meervoud | inspiciënt |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van inspiciënt zijn vastgelegd.