infanterie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- de soldaten die te voet vechten
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| infanterieën | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘wapen van de landmacht te voet’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1588
Woordfamilie van infanterie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| infanterieën | meervoud | infanterie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van infanterie zijn vastgelegd.