artillerie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- het wapen dat vuursteun geeft aan de eigen troepen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| artillerieën | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘wapen van de landmacht, uitgerust met geschut’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1550
Woordfamilie van artillerie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| artillerieën | meervoud | artillerie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van artillerie zijn vastgelegd.