indringer
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iemand die zich met geweld toegang verschaft
- iemand die zich ergens met list en geweld een positie veroverd heeft
- bemoeizuchtig persoon
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| indringers | meervoud |
| indringertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| indringertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Afgeleid van indringen met het achtervoegsel -er
Woordfamilie van indringer
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| indringers | meervoud | indringer |
| indringertje | verkleinwoord | indringer |
| indringertjes | verkleinwoord meervoud | indringer |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van indringer zijn vastgelegd.