individu
zelfstandig naamwoord /ˌɪndiviˈdy/Betekenis
- een enkele persoon in het bijzonder
- met negatieve bijbetekenis persoon
Hoe spreek je individu uit?
/ˌɪndiviˈdy/
Individu bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de vierde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɪ | pit |
| n | nek |
| d | dak |
| i | riet |
| v | vis |
| y | fuut |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| individu's | meervoud |
| individuen | meervoud |
| individuutje | verkleinwoord, enkelvoud |
| individuutjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘enkeling’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1824
Woordfamilie van individu
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| individu's | meervoud | individu |
| individuen | meervoud | individu |
| individuutje | verkleinwoord | individu |
| individuutjes | verkleinwoord meervoud | individu |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van individu zijn vastgelegd.