inburgeraar
zelfstandig naamwoordBetekenis
- Iemand die inburgert, meestal een allochtoon die een cursus doet over taal en samenleving van het nieuwe land waarin hij woont.
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| inburgeraars | meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van inburgeren met het achtervoegsel -aar
Woordfamilie van inburgeraar
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| inburgeraars | meervoud | inburgeraar |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van inburgeraar zijn vastgelegd.