inbeslagname
zelfstandig naamwoord ˌɪmbəˈslɑxnaməBetekenis
- een civielrechtelijke of strafrechtelijke maatregel die iemand de beschikking over een voorwerp of vermogensrecht ontneemt of beperkt ten behoeve van een ander (het civiele recht) of de maatschappij (het strafrecht)
Hoe spreek je inbeslagname uit?
/ˌɪmbəˈslɑxnamə/
Inbeslagname bestaat uit vijf lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɪ | pit |
| m | maan |
| b | bak |
| ə | de |
| s | sok |
| l | land |
| ɑ | bad |
| x | acht |
| n | nek |
| a | maan |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| inbeslagnamen | meervoud |
| inbeslagnames | meervoud |
Herkomst
afleiding van in beslag nemen
Woordfamilie van inbeslagname
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| inbeslagnamen | meervoud | inbeslagname |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van inbeslagname zijn vastgelegd.