imperium
zelfstandig naamwoord /ɪmˈperijʏm/Betekenis
- wereldrijk
- opperheerschappij
- groot geheel dat onder iemands leiding staat
- bevel, verordening
- ' observare
- het bevel in acht nemen
- macht, gezag
- summa imperii
- hoogste macht
- pro imperio
- uit hoofde van zijn gezag
- heerschappij
- ' unius
- alleenheerschappij
- ' suscipere
- de macht aanvaarden
- (militair) opperbevel
- ' maritimum
- opperbevel op zee
- opperbevel
- ambt
Hoe spreek je imperium uit?
/ɪmˈperijʏm/
Imperium bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɪ | pit |
| m | maan |
| p | pak |
| e | veel |
| r | rood |
| i | riet |
| j | ja |
| ʏ | put |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — neuter
- keizerrijk
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| imperia | meervoud |
| imperiumpje | verkleinwoord, enkelvoud |
| imperiumpjes | verkleinwoord, meervoud |
| imperiums | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘(keizer)rijk, oppermacht’ voor het eerst aangetroffen in 1824
Woordfamilie van imperium
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| imperia | meervoud | imperium |
| imperiumpje | verkleinwoord | imperium |
| imperiumpjes | verkleinwoord meervoud | imperium |
| imperiums | meervoud | imperium |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van imperium zijn vastgelegd.