Naar de inhoud

imperatief

de vorm waarin een werkwoord gebruikt wordt als iets zeker gedaan moet worden

imperatief is meer dan één woord

imperatief

zelfstandig naamwoord, bijvoeglijk naamwoord

Betekenis

  1. de vorm waarin een werkwoord gebruikt wordt als iets zeker gedaan moet worden
  2. gebiedend

Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)

Vorm Grammaticale informatie
imperatieven meervoud

Herkomst

Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘gebiedende wijs’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1576

Woordfamilie van imperatief

Woordvorm Relatie Afgeleid van
imperatiefs woordvorm imperatief
imperatiefst woordvorm imperatief
imperatiefste woordvorm imperatief
imperatieve woordvorm imperatief
imperatieven meervoud imperatief
imperatiever woordvorm imperatief
imperatievere woordvorm imperatief
imperatievers woordvorm imperatief

Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van imperatief zijn vastgelegd.

Veelgestelde vragen over imperatief

Wat is de betekenis van imperatief?
Imperatief is een zelfstandig naamwoord. De betekenis is: de vorm waarin een werkwoord gebruikt wordt als iets zeker gedaan moet worden. In totaal staan er 2 betekenissen.
Wat is het meervoud van imperatief?
Van imperatief geldt: het meervoud is imperatieven. De volledige verbuiging staat in de tabel op deze pagina.

Spellen

Scrabble punten

Naar spel

Het woord imperatief is 19 punten waard met Scrabble, zonder bonusvakjes meegerekend.

  1. I 1
  2. M 3
  3. P 3
  4. E 1
  5. R 2
  6. A 1
  7. T 2
  8. I 1
  9. E 1
  10. F 4
  11. 19 totaal

Wordfeud punten

Naar spel

imperatief levert met Wordfeud minimaal 22 en maximaal 90 punten op. Wat het precies wordt, hangt af van de bonusvakjes waarop het woord komt te liggen.

  1. I 2
  2. M 3
  3. P 4
  4. E 1
  5. R 2
  6. A 1
  7. T 2
  8. I 2
  9. E 1
  10. F 4
  11. 22 zonder bonus
  12. 90 met bonus

Het minimum is de som van de stenen, zonder bonusvakje. Het maximum telt de duurste letter (P) op een drieletterbonus mee en het hele woord op een driewoordbonus.

imperatief in het kort

imperatief is zowel zelfstandig naamwoord als bijvoeglijk naamwoord. Wat het is, hangt af van de zin. Hierboven vind je 2 betekenissen, met daarbij de bijbehorende woordsoort. Daarnaast hoort imperatief bij een woordfamilie van 8 verwante woorden, bepaald aan de hand van vastgelegde woordvormrelaties.

imperatief: de vorm waarin een werkwoord gebruikt wordt als iets zeker gedaan moet worden
Deel imperatief — standaardnederlands.nl