idylle
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een genre gedichten, korte verhalen en schilderijen, waarin eenvoudige, onschuldige mensen figureren, die harmonisch leven in een vredige, natuurlijke omgeving
- toestand van eenvoudig, vreedzaam leven (zodanig dat het in een idyllisch gedicht beschreven zou kunnen worden)
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| idyllen | meervoud |
| idylles | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘dichterlijke schildering van eenvoudig leven’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1784
Woordfamilie van idylle
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| idyllen | meervoud | idylle |
| idylles | meervoud | idylle |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van idylle zijn vastgelegd.