hortus
zelfstandig naamwoord ˈhɔrtʏsBetekenis
- tuin
Hoe spreek je hortus uit?
/ˈhɔrtʏs/
Hortus bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| h | hoed |
| ɔ | bot |
| r | rood |
| t | tak |
| ʏ | put |
| s | sok |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| hortussen | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘tuin’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1765
Woordfamilie van hortus
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| hortussen | meervoud | hortus |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van hortus zijn vastgelegd.