hoorder
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iemand die naar iets luistert
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| hoorders | meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van horen met het achtervoegsel -der
Woordfamilie van hoorder
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| hoorders | meervoud | hoorder |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van hoorder zijn vastgelegd.