hoofdtoon

overheersende kleur of schakering

hoofdtoon

zelfstandig naamwoord

Betekenis

overheersende kleur of schakering
krachtige klemtoon of nadruk

Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)

Vorm	Grammaticale informatie
hoofdtonen	meervoud
hoofdtoontje	verkleinwoord, enkelvoud
hoofdtoontjes	verkleinwoord, meervoud

Herkomst

samenstelling van hoofd en toon

Woordfamilie van hoofdtoon

Woordvorm	Relatie	Afgeleid van
hoofdtonen	meervoud	hoofdtoon
hoofdtoontje	verkleinwoord	hoofdtoon
hoofdtoontjes	verkleinwoord meervoud	hoofdtoon

Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van hoofdtoon zijn vastgelegd.

Veelgestelde vragen over hoofdtoon

Wat is de betekenis van hoofdtoon?

Hoofdtoon is een zelfstandig naamwoord. De betekenis is: overheersende kleur of schakering. In totaal staan er 2 betekenissen.

Wat is het meervoud van hoofdtoon?

Van hoofdtoon geldt: het meervoud is hoofdtonen. De volledige verbuiging staat in de tabel op deze pagina.

Wat is het verkleinwoord van hoofdtoon?

De verkleinvorm van hoofdtoon is hoofdtoontje, altijd met het lidwoord het. Het meervoud daarvan is hoofdtoontjes.

Spellen

Scrabble punten

Naar spel

Het woord hoofdtoon is 17 punten waard met Scrabble, zonder bonusvakjes meegerekend.

H 4
O 1
O 1
F 4
D 2
T 2
O 1
O 1
N 1
17 totaal

Wordfeud punten

Naar spel

hoofdtoon levert met Wordfeud minimaal 17 en maximaal 75 punten op. Wat het precies wordt, hangt af van de bonusvakjes waarop het woord komt te liggen.

H 4
O 1
O 1
F 4
D 2
T 2
O 1
O 1
N 1
17 zonder bonus
75 met bonus

Het minimum is de som van de stenen, zonder bonusvakje. Het maximum telt de duurste letter (H) op een drieletterbonus mee en het hele woord op een driewoordbonus.

hoofdtoon in het kort

hoofdtoon staat in dit woordenboek als zelfstandig naamwoord. Hierboven vind je 2 betekenissen, met daarbij de bijbehorende woordsoort. Van hoofdtoon staan er 3 woordvormen vastgelegd; de tabel op deze pagina laat ze zien. Daarnaast hoort hoofdtoon bij een woordfamilie van 3 verwante woorden, bepaald aan de hand van vastgelegde woordvormrelaties.