hindernis
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iets dat de voortgang verstoort
- obstakel
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| hindernisje | verkleinwoord, enkelvoud |
| hindernisjes | verkleinwoord, meervoud |
| hindernissen | meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘belemmering’ voor het eerst aangetroffen in 1256
Woordfamilie van hindernis
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| hindernisje | verkleinwoord | hindernis |
| hindernisjes | verkleinwoord meervoud | hindernis |
| hindernissen | meervoud | hindernis |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van hindernis zijn vastgelegd.