hiërarchie
zelfstandig naamwoord ˌɦirɑrˈɣiBetekenis
- rangorde (van waardigheidsbekleders)
- indeling in volgorde van belangrijkheid
Hoe spreek je hiërarchie uit?
/ˌhirɑrˈxi/
Hiërarchie bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| h | hoed |
| i | riet |
| r | rood |
| ɑ | bad |
| x | acht |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| hiërarchietje | verkleinwoord, enkelvoud |
| hiërarchietjes | verkleinwoord, meervoud |
| hiërarchieën | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het middeleeuws Latijn, in de betekenis van ‘rangorde’ voor het eerst aangetroffen in 1350
Woordfamilie van hiërarchie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| hiërarchietje | verkleinwoord | hiërarchie |
| hiërarchietjes | verkleinwoord meervoud | hiërarchie |
| hiërarchieën | meervoud | hiërarchie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van hiërarchie zijn vastgelegd.