heuvel
zelfstandig naamwoord /ˈhøvəɫ/Betekenis
- verhoging in het landschap die lager is dan een berg
Hoe spreek je heuvel uit?
/ˈhøvəl/
Heuvel bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| h | hoed |
| ø | deur |
| v | vis |
| ə | de |
| l | land |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — masculine
- verhoging in het landschap die wat lager is dan een berg zn (tot ± 500 m)
- vagina zn, veelal in sensuele zin en/of als verkleinwoord
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| heuvels, heuvelen | meervoud |
| heuveltje | verkleinwoord, enkelvoud |
| heuveltjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
erfwoord, via Middelnederlands heuvel en hovel van Oudnederlands, in de betekenis van ‘verheffing van aardbodem’ aangetroffen vanaf 901
Woordfamilie van heuvel
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| heuvelen | meervoud | heuvel |
| heuvels | meervoud | heuvel |
| heuveltje | verkleinwoord | heuvel |
| heuveltjes | verkleinwoord meervoud | heuvel |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van heuvel zijn vastgelegd.