hellebaard
zelfstandig naamwoordBetekenis
- antiek wapen bestaande uit een lange stok met aan het uiteinde een verticale metalen piek en zijdelings een bijl en een steekwapen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| hellebaarden | meervoud |
| hellebaardje | verkleinwoord, enkelvoud |
| hellebaardjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘blank wapen’ voor het eerst aangetroffen in 1429
Woordfamilie van hellebaard
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| hellebaarden | meervoud | hellebaard |
| hellebaardje | verkleinwoord | hellebaard |
| hellebaardjes | verkleinwoord meervoud | hellebaard |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van hellebaard zijn vastgelegd.