harmonica
zelfstandig naamwoord hɑrˈmoniˌkaBetekenis
- een trekharmonica
- een mondharmonica
- een zigzagvormig verbindingsstuk
Hoe spreek je harmonica uit?
/hɑrˈmoniˌka/
Harmonica bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| h | hoed |
| ɑ | bad |
| r | rood |
| m | maan |
| o | boot |
| n | nek |
| i | riet |
| k | kat |
| a | maan |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| harmonica's | meervoud |
| harmonicaatje | verkleinwoord, enkelvoud |
| harmonicaatjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Engels, in de betekenis van ‘toetsinstrument’ voor het eerst aangetroffen in 1824
Woordfamilie van harmonica
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| harmonica's | meervoud | harmonica |
| harmonicaatje | verkleinwoord | harmonica |
| harmonicaatjes | verkleinwoord meervoud | harmonica |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van harmonica zijn vastgelegd.