hangbrug
zelfstandig naamwoordBetekenis
- brug die is opgebouwd uit twee (soms één) hoge pijlers of pylonen waartussen een dikke kabel gespannen is, aan deze dikke kabel worden enkele dunnere kabels gehangen om de weg te dragen en horizontaal te houden
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| hangbruggen | meervoud |
| hangbruggetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| hangbruggetjes | verkleinwoord, meervoud |
| hangbrugje | verkleinwoord, enkelvoud |
| hangbrugjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘vaste brug waarvan het dek aan kabels hangt’ voor het eerst aangetroffen in 1844
Woordfamilie van hangbrug
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| hangbruggen | meervoud | hangbrug |
| hangbruggetje | verkleinwoord | hangbrug |
| hangbruggetjes | verkleinwoord meervoud | hangbrug |
| hangbrugje | verkleinwoord | hangbrug |
| hangbrugjes | verkleinwoord meervoud | hangbrug |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van hangbrug zijn vastgelegd.