grondvorm
zelfstandig naamwoordBetekenis
- de vorm van iets zonder detaillering
- de originele vorm waaruit zich later nieuwe vormen hebben ontwikkeld
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| grondvormen | meervoud |
| grondvormpje | verkleinwoord, enkelvoud |
| grondvormpjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van grond zn en vorm zn
Woordfamilie van grondvorm
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| grondvormen | meervoud | grondvorm |
| grondvormpje | verkleinwoord | grondvorm |
| grondvormpjes | verkleinwoord meervoud | grondvorm |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van grondvorm zijn vastgelegd.