grondtoestand
zelfstandig naamwoordBetekenis
- de toestand met het laagste energieniveau van een systeem
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| grondtoestanden | meervoud |
| grondtoestandje | verkleinwoord, enkelvoud |
| grondtoestandjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van grond en toestand
Woordfamilie van grondtoestand
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| grondtoestanden | meervoud | grondtoestand |
| grondtoestandje | verkleinwoord | grondtoestand |
| grondtoestandjes | verkleinwoord meervoud | grondtoestand |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van grondtoestand zijn vastgelegd.