grammatica
zelfstandig naamwoord ɣrɑˈmatiˌkaBetekenis
- een systeem van regels en principes voor het schrijven en spreken van een taal
Hoe spreek je grammatica uit?
/xrɑˈmatiˌka/
Grammatica bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| x | acht |
| r | rood |
| ɑ | bad |
| m | maan |
| a | maan |
| t | tak |
| i | riet |
| k | kat |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| grammatica's | meervoud |
| grammaticaatje | verkleinwoord, enkelvoud |
| grammaticaatjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘spraakkunst’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1500
Woordfamilie van grammatica
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| grammatica's | meervoud | grammatica |
| grammaticaatje | verkleinwoord | grammatica |
| grammaticaatjes | verkleinwoord meervoud | grammatica |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van grammatica zijn vastgelegd.