gradiënt
zelfstandig naamwoordBetekenis
- mate van verandering van een grootheid per eenheid van lengte, in de richting waarin die verandering het sterkst is (ofwel \nabla f. (nabla inwendig werkend op de vector f))
zelfstandig naamwoord — masculine
- mate van verandering van een grootheid per eenheid van lengte, in de richting waarin die verandering het sterkst is (ofwel ∇f. (nabla inwendig werkend op de vector f))
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| gradiënten | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘ruimtelijk verloop van een grootheid’ voor het eerst aangetroffen in 1912
Woordfamilie van gradiënt
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| gradiënten | meervoud | gradiënt |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van gradiënt zijn vastgelegd.